Hallo allemaal,
Vandaag mogen we dan onze harten laten zien. Toen de envelop kwam, leek het, alsof er helemaal geen hart in zat, maar toen ik hem open maakte, kwam er toch één uit. Marjolein van Lunteren maakte het voor me, een lente-hart, zoals ze schrijft. Dankjewel Marjolein, ik zal er een mooi plekje voor zoeken. Ik had geen (email)adres van je, dus ik kon je niet eerder bedanken.
Zelf had ik dit hart voor Janny Schoneveld gemaakt. Ze heeft ook geen blog, dus zet ik de foto ervan maar op mijn blog. Terwijl ik dit schrijf, weet ik nog niet, of Katrien de harten van blogloze hartenmaaksters en -ontvangsters op haar blog gaat zetten. Ik kwam het patroontje tegen op internet, het is een Folk Art freebee van Patti Anderson en ik vond het heel passend voor wolvilt. Sorry, dat de foto's deze keer niet bijgesneden zijn,alles ging weer mis.
Katrien, bedankt voor de organisatie, ik vond het leuk om weer mee te doen.
Dan nóg iets leuks, ik heb meegedaan aan een giveaway bij van Inge's Quiltverhalen en heb deze prachtige lapjes gewonnen. Ze zijn uit de Moda Pure serie en zo mooi van kleur, ik ben er helemaal weg van. Dus er wordt hier flink geaaid. Erbij zat deze mooie kaart, wat een leuk idee, Inge, de stofjes zijn keurig uitgesneden en op de kaart geplakt, zo pietepeuterig en mooi gedaan! Bedankt, Inge!
Dat voelde wel een beetje als een troost, zoiets moois thuisgestuurd te krijgen, als je waarschijnlijk weer een hernia-operatie voor de boeg hebt. Eergisteren is een MRI scan van mijn hele ruggengraat gemaakt en ik blijk weer een hernia te hebben. De injecties zijn voor niets geweest, ik heb helemaal geen slijmbeursontsteking! Voor ik de 3e injectie kreeg, was ik er net achter gekomen, dat het rechts evenveel pijn doet als links als je er op drukt. Toen ik dat tegen de dokter zei en het feit noemde, dat een reumatoloog in Den Bosch fibromyalgie bij mij geconstateerd heeft, ik heb namelijk ME, maar dat heeft veel overeenkomsten met fibromyalgie, alleen overheerst bij mij de moeheid, en of het geen pijnlijke drukpunten konden zijn, wuifde ze het weg met te zeggen, dat ik dan geen verbetering had waargenomen en gaf toch de derde injectie. Op de foto van vorige week was, net als vier jaar geleden, niets te zien. Toen heeft DH, die wat minder geduldig is dan ik, de dokter (ditmaal mijn eigen) gebeld en het hele verhaal nog eens uitgelegd en gevraagd of ik een MRI scan kon krijgen. Dat is dus gebeurd. Vanmorgen kwam dus de uitslag en maandag moet ik bij hem langs en ik denk, omdat het al zoveel maanden duurt, dat ik er niet onderuit kom en onder het mes moet. Vier jaar geleden, toen ik op het laatst met een rollator moest lopen, omdat het zoveel pijn deed om rechtop te lopen, heb ik gezegd dat dàt me niet meer zou overkomen en nu heb ik het toch weer laten gebeuren, al hoop ik dat het deze keer een minder grote hernia zal zijn. En dat het op een andere plaats zit, maar dat moet haast wel, want ik heb andere verschijnselen, en de neurochirurg zei toen, dat er nog meer plekken waren.
Enfin, het is harten-swap dag, dus nu vrolijk op naar de andere harten!
Tot volgende keer, dan laat ik de kippetjes zien, die nu allemaal een blom op hun lijfje hebben gekregen.
Groetjes,
Cisca
Vandaag mogen we dan onze harten laten zien. Toen de envelop kwam, leek het, alsof er helemaal geen hart in zat, maar toen ik hem open maakte, kwam er toch één uit. Marjolein van Lunteren maakte het voor me, een lente-hart, zoals ze schrijft. Dankjewel Marjolein, ik zal er een mooi plekje voor zoeken. Ik had geen (email)adres van je, dus ik kon je niet eerder bedanken.
Zelf had ik dit hart voor Janny Schoneveld gemaakt. Ze heeft ook geen blog, dus zet ik de foto ervan maar op mijn blog. Terwijl ik dit schrijf, weet ik nog niet, of Katrien de harten van blogloze hartenmaaksters en -ontvangsters op haar blog gaat zetten. Ik kwam het patroontje tegen op internet, het is een Folk Art freebee van Patti Anderson en ik vond het heel passend voor wolvilt. Sorry, dat de foto's deze keer niet bijgesneden zijn,alles ging weer mis.
Katrien, bedankt voor de organisatie, ik vond het leuk om weer mee te doen.
Dan nóg iets leuks, ik heb meegedaan aan een giveaway bij van Inge's Quiltverhalen en heb deze prachtige lapjes gewonnen. Ze zijn uit de Moda Pure serie en zo mooi van kleur, ik ben er helemaal weg van. Dus er wordt hier flink geaaid. Erbij zat deze mooie kaart, wat een leuk idee, Inge, de stofjes zijn keurig uitgesneden en op de kaart geplakt, zo pietepeuterig en mooi gedaan! Bedankt, Inge!
IngeDat voelde wel een beetje als een troost, zoiets moois thuisgestuurd te krijgen, als je waarschijnlijk weer een hernia-operatie voor de boeg hebt. Eergisteren is een MRI scan van mijn hele ruggengraat gemaakt en ik blijk weer een hernia te hebben. De injecties zijn voor niets geweest, ik heb helemaal geen slijmbeursontsteking! Voor ik de 3e injectie kreeg, was ik er net achter gekomen, dat het rechts evenveel pijn doet als links als je er op drukt. Toen ik dat tegen de dokter zei en het feit noemde, dat een reumatoloog in Den Bosch fibromyalgie bij mij geconstateerd heeft, ik heb namelijk ME, maar dat heeft veel overeenkomsten met fibromyalgie, alleen overheerst bij mij de moeheid, en of het geen pijnlijke drukpunten konden zijn, wuifde ze het weg met te zeggen, dat ik dan geen verbetering had waargenomen en gaf toch de derde injectie. Op de foto van vorige week was, net als vier jaar geleden, niets te zien. Toen heeft DH, die wat minder geduldig is dan ik, de dokter (ditmaal mijn eigen) gebeld en het hele verhaal nog eens uitgelegd en gevraagd of ik een MRI scan kon krijgen. Dat is dus gebeurd. Vanmorgen kwam dus de uitslag en maandag moet ik bij hem langs en ik denk, omdat het al zoveel maanden duurt, dat ik er niet onderuit kom en onder het mes moet. Vier jaar geleden, toen ik op het laatst met een rollator moest lopen, omdat het zoveel pijn deed om rechtop te lopen, heb ik gezegd dat dàt me niet meer zou overkomen en nu heb ik het toch weer laten gebeuren, al hoop ik dat het deze keer een minder grote hernia zal zijn. En dat het op een andere plaats zit, maar dat moet haast wel, want ik heb andere verschijnselen, en de neurochirurg zei toen, dat er nog meer plekken waren.
Enfin, het is harten-swap dag, dus nu vrolijk op naar de andere harten!
Tot volgende keer, dan laat ik de kippetjes zien, die nu allemaal een blom op hun lijfje hebben gekregen.
Groetjes,
Cisca
