Volgers

zaterdag 21 juli 2012

Het eerste huisje van Sunbonnet Sue...

Hallo allemaal,

Wat fijn, hè, dat het nu eindelijk (even) zomer is geworden. Heerlijk om buiten te zitten met een handwerkje.  Ik moet bekennen, dat ik nu toch steeds de Sunbonnet Sue en huisjes quilt pak, en Leanne's House maar af en toe. Hij is ook zo leuk, kijk maar, hier is het eerste blok.


Sommige stukjes zijn piepklein, maar als het dan lukt, is het dubbel genieten. Het borduurwerk aan deur en ramen is ook gebeurd. Er kunnen eventueel nog bloemetjes op geborduurd, die niet op het patroon staan, maar daar wacht ik nog even mee, dat kan altijd nog.


Een tijdje geleden had ik een lijstje gekocht voor het wol-uithangbord, dat ik geborduurd had. Maar toen ik zat te denken, hoe ik het borduurtje van BB-design zou gaan verwerken, legde ik dat lijstje even over het borduurtje heen, en ik vond het er zo goed bij passen, dat ik het gelijk heb ingelijst. En het heeft al een plaatsje in de woonkamer gevonden ook.


Toen moest het schaapje ook maar gelijk, dus die moest in een ander lijstje. Ik heb het niet gespannen, en dat zie je gelukkig niet zo met dit gevlekte linnen, want later moet er toch iets anders omheen. Maar voorlopig heeft ook dit een plaatsje gekregen.


Vandaag ben ik naar een brocante- en antiekbeurs geweest hier in het centrum van Schiedam.  En hier kwam ik mee thuis: een mooie oude franse schaal  van Gien, niet spierwit, met een heel mooie kleur blauwe bloemen. Ook aan de onderkant heeft hij bloemen. Linksboven ligt al linnen klaar om een paar hartjes te gaan borduren om erop te leggen. Erbij liggen stukjes en stukken oud kant, die ik in een zakje kocht voor 3 Euro, een koopje, vond ik.


Zo, ik ga nu weer even lekker uitrusten op het balkon, te moe om te borduren, dus lekker met een boek.

Geniet ze en tot volgende keer

Groetjes,

Cisca

zondag 15 juli 2012

Leanne's House en weer een huisje

 Hallo allemaal,

Het gaat weer lekker met Leanne' s House. Block 6 is af, zodat ik nu over de helft ben. Block 5 moet even wachten, voor ik stopte was ik aan het middenstuk ervan begonnen, en kwam ik er later achter, dat ik de verkeerde kleur roze had gebruikt. Dus moeten alle letters met 1 draadje van het donkerste roze over gedaan worden. Of dat het meest handige is weet ik niet, misschien had ik het beter helemaal over kunnen doen.


Hier dan het hele blok, ik had geen lapje paars in de goede grootte, dus dat werd nu een grijs/lila kleur, zodat het lichte roze bij mij de donkerste kleur is geworden, zodat het een heel andere uitstraling heeft gekregen, maar ik vind het best mooi zo.


Hier een overzichtsfoto van de quilt tot nu toe, De oude blokken zijn niet gestreken


En ik kon het toch niet laten, ik ben voorzichtig met een nieuwe quilt begonnen. Die ligt al meer dan een half jaar te wachten, dus ik heb me lang ingehouden. Leanne maak ik nu toch af, ik zit er weer helemaal in, deze is om af en toe even op te pakken., als ik bijvoorbeeld een tv programma zit te kijken en de Leanne  "op" is.


Afgelopen weekend is Yara weer een nachtje wezen slapen. ze was heel lief, we hebben alle spelletjes gedaan die ze wilde doen, in de speeltuin geweest, en naar Mc Donalds. Mijn quiltkamer is een Walhalla voor haar, waar ze af en toe naar toe sluipt. Gelukkig doet ze er niets stouts, maar ze kwam wel een keer met de knopendoos aan. Prachtig vond ze al die knopen en ze zocht er een paar uit om op een vilten tasje te laten naaien. Meestal moesten ze met de verkeerde kant boven, want dat vond zij de mooiste kant. En er werden lapjes opgenaaid, waar ze op tekende.


Helaas was ze haar  "breiwerkje", zoals ze het thuis noemde, vergeten mee naar huis te nemen. Maar dat komt de volgende keer, die als het aan haar ligt, niet lang op zich moet laten wachten. Ach, ze weet niet, hoeveel energie het me kost. Maar eerst komen Kim en Carly aan de beurt.



Verder ben ik al een tijdje weer aan het quilten van de Duo P. begonnen, meestal elke dag een klein stukje. Ik voel m'n arm nog steeds, maar hij moet toch eens af. Wat zal het toch fijn zijn, als ik hem aan oudste zoon en schoondochter kan geven. We lachen er weleens om met elkaar, DS1 zegt dan gekscherend, dat de kleuren intussen weer helemaal uit zijn. Het plan was, om de slaapkamer tegen de tijd dat hij af is, in bijpassende tinten te schilderen.  Nou maar hopen, dat het nog een beetje modern is in die tijd, lol.

Tot volgende keer,

Groetjes,

Cisca

zaterdag 30 juni 2012

Blok 12 en een Blackbird design-borduurtje

Hallo allemaal,


Hij is af, en dat voelt heel vreemd. Alle Mystère-lapjes kunnen opgeborgen worden, wat zal dat een opruiming zijn, maar ja, er zullen weer nieuwe voor in de plaats komen. Dus echt opschieten doet dat natuurlijk niet.


Het was weer een hoop werk, dit laatste blok, weer zo'n grote, veel applicaties, veel borduurwerk, maar het was weer een feestje om te maken.En ik vind dit weer een héééle mooie!


Misschien moet ik de grote blauwe bloem toch nog afwerken met bruin, deze is van flanel, en die in het boek van wol. De mijne heeft geen afwerking meer nodig, maar misschien is wat bruin aan de rand toch mooier, net zoals ik het hart met beige is afgewerkt.


En nu ga ik even verder met de blokken van Leanne's House, die al zoveel jaar liggen te wachten. Ik had er helemaal geen zin meer in, en dacht al, dat het een nooit afgemaakte quilt zou worden, maar toen ik hem laatst bij Marijke zag, vond ik hem toch weer heel mooi, dus ik heb besloten, dat hij toch maar af moet komen. Ik hoop, dat ik dezelfde sfeer zal kunnen behouden als van de eerste 4 blokken, want sommige lapjes zijn voor andere quilts gebruikt. Maar wat ik over heb moet genoeg zijn, hoop ik.


Verder heb ik een borduurtje uit mijn nieuwe boek van Blackbird Design gemaakt, Ik weet nog niet of ik er net zoals in het boek een kussentje van ga maken, of hem in zal lijsten. Op de foto is hij een beetje scheef, maar dat komt door de foto.

Dan was ik ook nog even met Marijke en haar man bij de Stitch Cottage, heel gezellig met o.a. Bobbin in de tuin. Ik dacht, dat ik wat ik gekocht had op de foto had, maar niet dus. In ieder geval is het hart, dat door de vogels vastgehouden wordt, en het welkomstbordje op de deur van het grootste vogelhuisje daar gekocht.

Deze week ben ik ook bijna op mijn fiets overreden, ik kon de auto nog net ontwijken door naar rechts te sturen, waardoor ik gemeen kwam te vallen. Drie mensen kwamen me onder mijn fiets vandaan halen, doordat het een E-bike is, is hij erg zwaar. Wat heb je toch aardige mensen, één meneer liep nog een stukje met me mee en zette mijn stuur weer recht. Het eerste wat ik zei, toen ik begreep, dat ik niet doodgereden was, was: Gelukkig, ik leef nog. Maandag moet ik weer op de fiets naar Marijke, dat wordt even doorbijten, maar het moet wel, wat moet ik zonder fiets?

Tot volgende keer,

Groetjes,

Cisca